Małżonkowie mogą żądać rozwodu, gdy nastąpił między nimi zupełny i trwały rozkład pożycia, czyli w sytuacji gdy pomiędzy małżonkami doszło do ustania więzi emocjonalnej, fizycznej i gospodarczej.

Jednak nawet wówczas Sąd nie może orzec rozwodu, gdy wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków, albo gdy z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Sąd nie orzeknie rozwodu wówczas, gdy domaga się do małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyraził zgodę na rozwód albo odmowa zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

Rozwód może zostać orzeczony z winy jednego z małżonków lub z winy obu stron.

Na zgodne żądanie obojga małżonków sąd zaniecha orzekania o winie, małżeństwo zostaje rozwiązane wyrokiem bez orzekania o winie.

Co istotne w sprawach o rozwód nie ma różnicowania winy małżonków rozkładu pożycia, co oznacza że nie ma rozróżnienia „większej” lub „mniejszej” winy danego małżonka rozkładu pożycia.

Aby sąd mógł orzec rozwód, rozkład pożycia winien być zupełny i trwały. Obie przesłanki musza wystąpić łącznie. Sąd nie orzeknie rozwodu, gdy nastąpiła jedna z przesłanek tj. rozkład pożycia będzie tylko zupełny lub tylko trwały.

W sprawach o rozwód sąd wyjaśnia, jakie okoliczności doprowadziły do rozkładu pożycia i na ich podstawie ustala stopień rozkładu pożycia i jego trwałość. Gdy strony zgodnie domagają się zaniechania orzekania o winie, sąd ma obowiązek dokonania oceny, czy rozkład pożycia był zupełny i trwały.

Rozkład pożycia jest trwały, gdy z doświadczenia życiowego wynika, że w sytuacji w danej jakiej znajdują się małżonkowie, nie nastąpi powrót do wspólnego pożycia. Chodzi o takie sytuacje, w których małżonków nic już nie łączy i nie można się spodziewać polepszenia panujących między nimi stosunków.  Przy ocenie rozkładu pożycia sąd bierze pod uwagę indywidualne cechy charakteru każdego z małżonków.

Rozkład pożycia jest zupełny, gdy między małżonkami brak jest jakiejkolwiek więzi emocjonalnej, fizycznej i gospodarczej. Przesłanki te winny wystąpić łącznie.

Przyczyny rozkładu pożycia mogą być zawinione albo niezawinione. Zawinionymi są np.: alkoholizm, hazard, zdrada małżeńska, narkomania, odmowa wzajemnej pomocy, agresja i poniżanie małżonka. Z kolei niezawinionymi są np.: poważna choroba psychiczna, długotrwała nieuleczalna choroba uniemożliwiająca lub utrudniająca znacznie wykonywanie obowiązków małżeńskich.

W wyroku rozwodowym sąd rozstrzyga o winie w rozkładzie pożycia, władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem lub dziećmi obojga małżonków, alimentach na dzieci, ewentualnie na byłego małżonka oraz o sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania. Na zgody wniosek stron sąd może dokonać podziału majątku.

Dodaj komentarz